Kısa ve Öz

Deprem korkutur; aslında deprem kaybetme korkusudur…

Canımızı, ailemizi, sevdiklerimizi, evimizi, eşyalarımızı….vs..önemine göre sıralanır bu.

Deprem en çok canımızı kaybetme korkusudur, ölümün korkusudur, kendimize bir şey olmadıysa sevdiklerimizin derdine, merakına düştüğümüz o, kısa ama ömürlük saniyelerdir….

Bu can emanet, bu can tatlı, ama dünyanın daha tatlı olduğu, kendimizi bu ahenge kaptırdığımız bir devirden geçiyoruz ve ölümü unuttuğumuz bu zaman diliminde bir çok sınav veriyoruz farkında olmadan…! Farkına varalım diye de arada hatırlamamızı, kendimize gelmemize vesile olan bu olaylar maalesef ki boşuna meydana gelmiyor, kendini bu dünyanın hakimi sanan insanoğluna “kendine gel, sen kimsin.?” Mesajı veriyor, doğa insanoğlunun izinsiz çaldıklarını, geri alıyor….evet bu felaketlerin hiçbiri sebepsiz değil, tabi idrak edebilene……

çok üzgünüm, çok geçmiş olsun İZMİR, ÇANAKKALE… geçmiş olsun ÜLKEM….

Evlerini, ailelerini, yakınlarını kaybedenlere Allah’tan sabır diliyorum, Allah tüm belalardan güzel ülkemizi, yakınlarımızı korusun, bir daha yaşatmasın inşallah…

(Deprem: 30/10/2020= merkez üssü Ege denizi, Seferihisar 6.6)