EN KÜÇÜĞÜN ÖNEMİ

Yaşamı boyunca denizlerde yolculuk eden İngiliz şair Rudyard Kipling, iyi görmesini bilen gözlerle, gemideki en küçük cıvatanın önemini anlamış ve şu öyküyü anlatmıştır:

“Koskoca bir gemide küçücük bir cıvata vardı. Bu, iki büyük çelik levhayı birbirine bağlayan küçük cıvatalardan biriydi. Bu küçük cıvata Hint Okyanusu'nda yol alırken birdenbire kıpırdamaya başladı ve düşme tehlikesiyle yüz yüze geldi. Öteki cıvatalar “Sen düşersen biz de düşeriz! “ diye seslendiler.

Geminin teknesindeki çiviler de “Biz de çok sıkışığız, biz de biraz kıpırdayalım! “ dediler.

Bunu duyan demir kaburgalar “Ne olur yapmayın, siz tutmazsanız biz mahvoluruz” dediler. Küçük cıvatanın amacı hızla tüm gemiye yayıldı. Gemi titremeye başladı. Bunun üzerine tüm gemi aksamları el ele verip küçük cıvataya elçi gönderdiler. Küçük cıvata yerinde kalmalıydı, aksi halde gemi parçalanacak, içlerinden hiçbiri vatana kavuşamayacaktı.

Küçük cıvata kendine bu denli önem verilmesine çok sevindi ve olduğu yerde kalacağını bildirdi. “

“Küçük gemi cıvatası”, derine gizlenmiş ahlaki gerçeklik için de güzel bir örnek değil mi? Bu gerçeğin kesin fakat gözle görünmeyen önemi çok zaman unutulur.

Olumsuz durumlar yaşandıktan sonra birileri bunun nedenini keşfeder, onu herkese bildirir, yaşananlardan ötürü büyük korku, merhamet ya da öfke ile sarsılır toplumlar. Fakat bundan hiçbir ders almaz; aksine her yerde küçük cıvataları ve önemini unutmaya devam eder..