Türkiye Yelken Federasyonu 2021 yılı Faaliyet Programında yer alan ve 29 Haziran-04 Temmuz 2021 tarihleri arasında İzmir Urla’da yapılan IQ Foil Rüzgâr Sörfü Milli Takım Seçmelerinde İÇDAŞ Spor Kulübünün genç sporcularından Ayşe Zeynep Türkoğlu Türkiye birincisi ve Merve Vatan Türkiye ikincisi olarak Milli Takıma seçildi. Genç yaşında büyük başarılara imza atan Ayşe Zeynep Türkoğlu Kaleninsesi Gazetesi’ne verdiği özel röportajda hedefinin olimpiyatlar olduğunu söyledi. Rüzgâr sörfü yapan genç sporcu Türkoğlu, 12-23 Ağustos tarihinde İsviçre’de düzenlenecek olan IQ Foil Dünya Şampiyonasına katılacak. Kaleninsesi Gazetesi olarak genç sporcumuza başarılar diliyoruz.
Bize kendinden bahsedebilir misin?
5 senedir milli takımdayım. Daha önce jimnastik yüzme yapıyordum. Babam da sörf yapmak istiyordu. Ama vakti olmadığı için bizi yazdırdı. Kardeşim yelken ben sörf yapmaya başladım. Spor amaçlı başladım. İyi yaptığım, yetenekli olduğum fark edilince kışında devam ettim. Bu şekilde 7 sene geçti.
Rüzgar sörfünün antrenmanların nasıl geçiyor?
Profesyonel olmadan önce sadece sörfe gidiyordum. Ciddiye binmeye başlayınca spor salonuna da gitmeye başladım. Stat içinde koşmaya gidiyorum, bisiklete biniyorum.
“MİLLİ TAKIMA SEÇİLDİĞİMDE ÇOK HEYECANLIYDIM”
İlk yarışında neler hissettin? Branşında ilerlemen konusunda neler düşünüyorsun?
İlk yarışımda yarışamadım. 12 yaşımdaydım ve küçük yelken kullanıyordum. Hava sertti. Ağlıyordum, biri kurtarıp karaya götürmüştü beni. BESYO bölümünü tercih etmemin nedeni sörfe devam etmekti. Aradan seneler geçti. Milli takıma seçildiğimi öğrendiğimde çok mutlu oldum. Hocam da benimle geldi. Çok heyecanlıydım. Bu kadar sahipleneceğimi düşünmüyordum. Spor yaparken ve yarışırken büyük zevk alıyorsun. En çok keyif aldığım 2018 Türkiye Şampiyonası'nda birinci olmuştum. Gittiğim her yarışta derece alıyordum. Ama gene yarışlarda erkekleri geçmek biraz zor. Onlar bizden daha kaslılar. Bu yarışmada erkekleri de geçmiştim. Bu nedenle benim için önemli.
“ÖNCELİĞİM SPOR VE SÖRF OLUYOR”
Ne gibi zorlukları var?
Kendi hayatından fedakârlık veriyorsun. Yaşıtlarım geziyor, dolaşıyor. Ama ben pek tatile gitmiyorum. Önceliğim spor ve sörf oluyor. Birinci sırada sörf var. Sevdiğim bir iş olduğu için memnunum.
“İSVİÇRE’DE GÖLDE YARIŞACAĞIZ”
Ülkemizde, sörfe yeterli önem veriliyor mu?
Bence verilmiyor. Ülkemizde daha çok futbol ön planda. Daha çok destekleniyor. Sörfün desteklendiğini düşünmüyorum.
İsviçre'de Dünya Kupasına gideceksin. Bu konuda ki düşüncelerin nedir?
İsviçre olması beni daha çok heyecanlandırıyor. Çok istediğim bir yerdi. Bir de sörfü gölde yapacağız. Bu klasmanda, dünyada ilk yarışım. Sonuçların heyecanla bekliyorum.
İsviçre’ye gideceğini örendiğinde ne hissettin?
İsviçre'ye gideceğimi de biliyordum aslında. Yarışmaya gittiğimde birinci olacağımı biliyordum. Beklediğim de bir şeydi.
“HAVA DA VE HIZLI GİDİYORUZ”
Alınması gereken önlemler neler? Ne gibi kontroller yapıyorsunuz?
Denizden korkmuyorum ama sörf yaparken hızlı gittiğimiz için bir şeye takılmaktan korkuyorum. Kontrolsüz bir düşüş olacağı için neremi çarpacağım da belli değil. Düşüp bir yerimi vurmaktan korkuyorum. Havada gidiyoruz ve hızlı da. Bunu kontrol etmek zor. Balık ağına takılabilirim, kaplumbağa çarpabilirim. Deniz de pis, çok da temiz değil. Poşet var, odun parçası var.
Üzerinde baskı hissediyor musun?
Bazen. Çünkü, ‘birinci olman lazım’ deniliyor. Bende birinci olamazsam ne olacak gibi bir düşünceye kapılıyorum. Sonra geçiyor ama.
“UMUTSUZLUĞA KAPILDIĞIM HİÇ OLMUYOR”
Antrenörünüzle aranız nasıl? Yarışmalar nasıl geçiyor?
Mesela yarışmaya gitmeden hocama yarışmada kaçıncı gelirim diye soruyorum. Onun dediği oluyor. Hocama hepsinden daha çok inanıyor olabilirim. Onun desteği daha çok önemli. Yarışları kaybetmem de çevresel koşullardan dolayı oluyor. Mesela düşüyorum. Bir şeye takılıyorum. Böyle olunca da arkandan gelen kişi seni geçiyor. Umutsuzluğa kapıldığım hiç olmuyor.
En çok nerde yarışmak isterdin?
Bir klasmanda ilk kez yarışacaktım. Birinci olan kızı İtalya'ya götüreceklerdi. Ben birinci oldum ama beni götürmediler. Yeterli tecrübem yokmuş. Bu nedenle ikinci olan kızı götürdüler. Birinci olduğum halde götürmedikleri için kızmıştım. Haksızlık olmuştu.
Rekabet içinde olduğun insanlarla da aynı zamanda arkadaşsın...
Hepimiz aynı şehirde değiliz ama görüşüyoruz. Onların bulunduğu şehre gidersem uğruyorum yanlarına. Telefonda görüşüyoruz. Genel olarak herkes birbirine yardım etmeye çalışıyor. Yeni başlayan, yıllardır yapanlara 'bunu nasıl yapacağım' diye sorabiliyor.
“KARŞILIĞINI ALIYORUM”
Seni sörfte en zorlayan ne oldu?
Erken kalkmak. ‘Artık yeter’ diyorum ama buna devam ediyorum. Karşılığını alıyorum çünkü. Karşılığını alamsam çok sıkıntı olabilir. Daha çok mutlu oluyorum. Bu spora başladığımda bende küçüktüm kullandığım malzemelerde. Ama büyüdükçe malzemelerim de ağırlaştı. Bazen kaldıramıyorum hala. Yardım gerekiyor. Bir yarışımda hava esiyordu. Aramız azdı. Ben düştüm o da beni geçti. Ben arkasından devam ettim. Kıyafetlerimiz kalın. Kışın dışarda giyseniz, terleyebilirsiniz. Ama ellerim ve ayaklarım dışarda oldukları için çok üşüyorlar. Hiç hasta olmadım ama. Suya girmediğim zaman hasta oluyorum. Denize gittiğimde hiç hasta olmuyorum ama. Bünyem zaman alıştı.
“ÇANAKKALE'DE BAŞKA SÖRF SPORUNUN OLDUĞU KULÜP YOK”
Kulübünle ilgili neler söylemek istersin?
Diğer kulüpler sporcu malzemelerini almıyor. Ama İçdaş Spor Kulübü alıyor. Yarışa kendisi götürüyor, oteli, yemeği ve diğer masrafları kendisi karşılıyor. Malzemelerimiz de pahalı ve bir kere almak yetmiyor. Eskiyorlar. Kulübüm konusunda şanslıyım. Kulübüm arkamda. Çanakkale'de başka sörf sporunun olduğu kulüp yok. Bir yer var ama onlarda yarışa götürmüyor. Burası olmasa sörfe başlamazdım. Voleybol gibi başka bir spor yapardı. Başka şehirde olsam da sörf yapmazdım, çünkü çok pahalı bir spor ve ona para yetiştiremezdim. Mesela şimdi Avrupa şampiyonası var. Onu kulübüm ödeyecek. Onların sporcusu olduğum için, kulübümün de adını duyurmuş oluyorum. Türkiye de bu sporla ilgili çok bilgi yok. Daha çok yurt dışında rövanşta olan bir spor. Türkiye'de bu spora katılım az. Erkekler çoğunlukta ve kızlar az. Öğrenene kadar da korkuyorsun, küçüksün sonuçta. Yosundan, düşmekten korkan var. Bu nedenle yapmıyor olabilirler.
'EVET, ZEYNEP. YAPTIN BU İŞİ'
Yarışmayı kazandığında nasıl bir his oluyor? Ailenin tepkileri nasıl?
'Evet, Zeynep. Yaptın bu işi' diyorum kendime. İçimden konuşuyorum. Denizin üzerinde zevk alarak gidiyorum. Ailemde destek oluyor. Kardeşimde sörf yapmayı biliyor ama asıl alanı yelken. Hepsi inanıyor ve 'Yaparsın' diyorlar. Ben sörfe başlamadan önce utangaç ve sessiz bir kızdım. Sörften sonra sosyalleşmeye başladım. Çok etkiledi. Bu sporu İzmir'de yapmak istedim ama. En çok bu sporu yapanlar İzmir'de çünkü. Orda daha iyi bir antrenman yapabilirdim. Örnek aldığım biri de çok açıkçası. Daha çok kendime odaklıyım. Şu an online eğitimdeyiz. Kayıtları izliyorum. Bir şekilde eğitim ve sörfü ayarlıyorum.
“ANTRENÖRÜMÜN GURUR DUYDUĞU BELLİ OLUYOR”
Unutamadığın bir an var mı?
Açıkçası hiçbirini unutmuyorum. Birinci geldiğimde hocamın yüzünde gördüğüm sevinç çok güzel. Gurur duyduğu belli oluyor.
Sörf yaparken hava şartları nasıl olmalı?
Dalgalarla işimiz yok. Rüzgârın olması yetiyor. Rüzgâr sörfü yapıyorum. Akıntı olduğunda etkiliyor. Şimşek biraz tehlikeli ama yağmurla ilgili bir sorun yok. Hızlı gittiğimiz için yağmurda pek yapmıyoruz. Yağmur yüzümüze hızlı çarpıyor. Müsilaj geniş bir alanda olduğu için içinde ne olduğunu göremiyorduk. İçinden geçerken düşmedim ama takıldım. Pis bir şey sonuçta. Sakatlık ya da başka bir şey olmadığı sürece devam etmek istiyorum.
Bahar ÜLKER
Yorumlar
Yorum Yaz