CHP’de kongre sonrası bir takım ilişkilerin askıya alınacağını ancak daha sonra bunun barış ortamı ile yine eksi haline dönüşeceğini düşünüyordum ama yanılmışım.
Dün Kordon Boyunda yaşanalar CHP içersinde nasıl bir rövanş içine girildiğinin açık örneği.
Esnaf ‘yıkılmak istenen çiçeklik ve güneşlikler 5 yıldır mevcut. Niye bugün’ diye haklı soru yöneltiyor.
Yıkım kararı çıkan yerlerden biri CHP Merkez İlçe Başkanının kardeşine ait.
İl ve İlçe başkanı geliyor, esnaf ‘biz belediyeden gelen uyarıya itiraz ettik ama yanıt gelmeden yıkım için geldiler’ gibi antiyasal bir durumdan söz ediyor.
Galiba Kordon Boyu yönetmeliğinde de yokmuş yıkılmak istenen yerlerle ilgili mevzuat.
Şimdilik vazgeçildi, yarın ne olur bilemeyiz.
Gökhan geçmişle yüzleşir mi?
Belediye Başkanı Ülgür Gökhan, iktidarla ilişkilendirdiği fikir ve düşünce özgürlüğüne dem vurup genç gazetecilere “ Lütfen boş zamanlarınızda 1950-1960 arasında yaşananları bir defa inceleyin” demiş.
Basın kahvaltısında söylemiş.
Türk basın tarihini irdeleme adına bu tavsiye ‘bir ironi olsa gerek’ diye düşünüyorum.
Genç gazeteciler darağaçlarını niye sadece 1950-1960 yılları arasında sınırlasın?
Hazır arşive girmişken biraz daha geriye gitsek fena mı olur? Akademik bilimsel çalışmalardan derlenmiş kaynakçalara baksak mesela. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Ana Bilim Dalında Yüksek Lisans tez (2011) konusu olan “1939-1945 Muhalif Basın” örneğindeki gibi.
Milli Şef döneminde Türk basını. Yani 1939-1945’ler.
Tek Parti döneminin (CHP) İçişleri Bakanlarından Şükrü Kaya, iktidarın basın anlayışını şöyle açıklıyor“Matbuat yaşadığı muhitin siyasi rejimine de intibak eder. Her rejim kendisine muvafık bir vatandaş tipi aradığı gibi bir matbuat tipi de arar.”
Bugün Gökhan’ın söyledikleriyle ne kadar çelişkili değil mi?
CHP’li belediye başkanı, Milli Şef dönemindeki gazetelerin Bakanlar Kurulu kararı ile kapatıldığını niye söz etmiyor? Türk basının duayenlerinden Cüneyt Arcayürek’in Milli Şef dönemlerinde ait anılarını okudu mu? Sanmıyorum.
Sayın başkan ‘Fikir ve düşünce özgürlüğünün yaygınlaşmasını’ isterken partisiyle yüzleşmeli. Tarihi gerçeklerle yüzleşmek demokratik olgunluktur.
Milli Şefin (İsmet İnönü) Gazi Mustafa Kemal’in döneminde basın özgürlüğü ile ilgili söylediklerinin aksine 1939 sonrası nasıl değiştiği ve basın üzerinde otoriter yapının kurulmak istendiğine verilecek o kadar çok örnek var ki tarihte, bunların da açıp okunması lazım.
Sanırım başkan açık isim vermese de, Ak Parti milletvekilleri ve Ak Parti Grup Başkanvekili Bülent Turan’ın yerel basında çıkan haberlerinden rahatsız.
Yerel basında Bülent Turan ve Ak Parti’ye CHP’den daha çok yer verilmesini iktidarın ‘baskısı’ olarak ilişkilendirme çok anlamsız. Hele ‘İktidar yerel basını ele geçirmeye çalışıyor. Yandaş medya’ diye nitelendirmek sanırım kıskançlık belirtisi.
Tehlikeli söylemler olduğu kadar büyük bir haksızlık diye düşünüyorum.
Bülent Turan ve Ak Parti’nin medya iletişim birimi, belediyenin yada CHP’nin basın bürosundan daha çok haberi gazetelere aktarmayı başarıyorsa ne yapacak yerel basın?
Ne yani kota mı uygulayacağız?
Editörler yarışma hakemi mi?
Çanakkale’nin CHP’li belediye başkanı sayfalarda yer bulamama sıkıntısı yaşıyorsa gazetecinin sorunu değil ki.
Daha da uzatmayayım, anlamsız tartışma.
Moloz kamyonları
İstanbul’da daha dün hamile bir bayan sürücü , kullandığı aracının ön camına düşen moloz sonucu yaşamını yitirdi. Bu acı, Çanakkale şehir içi karayollarında cirit atan hafriyat kamyonlarını hatırlattı.
Benzer akıbetin Çanakkale’de yaşanmayacağını kimse söyleyemez.
Troya , Atatürk, İnönü Caddeleri dahil şehir içine bakın.
Yollara hafriyat dökülüyor, kimsenin umuru değil.
İlla Çanakkale de kurban mı versin? MEHMET CELEN
Yorumlar
Yorum Yaz