Çanakkale’de bulunan Yasemin Sanat Atölyesi’nin Sahibi Yasemin Yıldızgedik, atölyesinde yaptığı çalışmalar, ulaştığı başarılar ve sanata verilen değer ile ilgili Kaleninsesi Gazetesi’ne özel açıklamalarda bulundu. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim Öğretmenliğinden mezun olan Yıldızgedik, üniversite mezuniyetinin ardından farklı meslek gruplarında da çalışmasına rağmen, sanattan, boyaya dokunmaktan vazgeçemediğini söyledi. Yıldızgedik, “Hayalim hep resim atölyesi açmaktı. Mezun olduktan sonra bir özel okul deneyimim oldu. Ardından reklam ajansına girdim ve iki sene kadar reklam ajansında çalıştım. Ama sonra fark ettim ki benim boyaya dokunmam lazım. Resim yapmak bana huzur veriyordu. Sonra düşündüm ve bir atölye açmaya karar verdim. Hem de Çanakkale'nin bir resim atölyesine ihtiyacı vardı. 2015 yılında da atölyemi açtım. Atölyemde sadece resim değil, seramik, ebru, çini. Görsel sanatlara dair her dalda eğitim veriyorum. Ama benim en sevdiğim dal resim.” dedi.
Pandemi süreci sanatı da kötü etkiledi
Her yaş grubundan da öğrencisinin olduğunu söyleyen Yıldızgedik, “3 yaş grubundan itibaren başlıyor eğitimimiz. 3 yaşından itibaren her yaş grubuna ait öğrencim var. Yetenek sınıfı, çocuk grubu bir de hobi grubum var. Pandemi öncesi 70 tane öğrencim vardı. Şuan ne yazık ki öğrenci sayım yarı yarıya düştü” diye konuştu. Pandemi sürecinden kötü etkilendiğini söyleyen Yıldızgedik; “Pandemi sürecinde bu kadar etkileneceğimi tahmin edememiştim. Korona ilk Türkiye'ye geldiğinde durumun ciddiyetinin bile farkında değildik. Sonra toplu olarak işletme kapanmaları oldu. Biz de atölyeyi kapattık. İnsanlar o zamanlar marketlerde gıda stoğu yapıyorlardı. Ben de atölyemde kullandığım malzemeleri stokladım. Pandemi sürecinde hiç denemeyeceğim şeyler denedim. Mesela en son ortaokulda makrome denemiştim. Can sıkıntısından makrome bile yaptım. Bunun gibi birçok aktiviteyi pandemi sürecinde yaptım. Atölyemi kapattığım zamanlarda bile eğitime ara vermedim. Bazı öğrencilerimle online ders yaptım. Pandemi sürecinde atölyemde de maddi sıkıntılar yaşadım. Öğrenci sayım yarı yarıya indiği için. Fakat iş yerim kendime ait, kira ödemediğim için o konuda çok sıkıntı yaşamadım.” İfadelerini kullandı.
“Sanata değer verilmiyor”
Her sanatçı gibi, sanata değer verilmediğini söyleyen Yıldızgedik, “Sanatın Türkiye'de hak ettiği değeri kesinlikle görmediğini düşünüyorum. Benim normalde talep ettiğim ücret, öğrencim haftada bir gün iki saat olmak üzere geliyor ve bir ayda sadece 250 tl. Bunun pahalı olduğunu düşünenler var. Burada sanat icra ediyoruz ve bu sana da biçtiğimiz çok cüzi bir miktara bile fazlaymış gözüyle bakanlar var. Bu gibi şeyleri göz önüne alırsak sanata değer verilmediği çok açık. Mesela benim birçok öğrencim senelerdir benden ders alır. Neden bir insan beş sene boyunca aynı kursa gitsin ki? Demek ki her geldiğinde yeni bir şeyler öğreniyor. Bu durum bir şeyleri iyi yaptığımızı gösteriyor demektir.” dedi. Yıldızgedik, yurt dışında yapılan satışlarla Türkiye’de yapılan satışları kıyaslarken şu ifadeleri kullandı; “İnternet üzerinden satış platformları da var. Bu yapılan resimler orada satışa çıkarılıyor. Benim de kendi satışımı yaptığım bir sitem var ve insanlar bu çalışmaları beğenmediklerinden değil, fiyatı pahalı geldiğinden satın alamıyorlar. Ve yurt dışındaki sitelere bakıyorum. Benim yaptığım işin aynısını beş katı fiyatına satıyorlar. Bu durum ya bizim ekonomik alım gücümüzün olmadığını ya da insanların ben bunu alacağım da ne yapacağım? düşüncesinde olduklarını gösteriyor.”
Pandemi sürecinin dışında her öğrencisinin yetenek sınavlarında başarılı olduğunu söyleyen Yıldızgedik; “Bu zamana kadar hem Güzel Sanatlar Lisesi’ne hazırlanan hem de Güzel Sanatlar Fakültesi’ne hazırlanan hiçbir öğrencim yetenek sınavlarında elenmedi. Sadece pandemi sürecinde ders veremediğim için iki öğrencim kazanamadı. Yüz yüze ders vermekle online ders vermek arasında çok fark var.” dedi.
“Sanatımızı icra ederken ruhumuz bize eşlik etmeli”
Son olarak atölyesinde uyguladığı sistemleri açıklayan Yıldızgedik; “Biz atölyemizde ruhu beslediği için klasik müzik dinliyoruz. Sanatımızı icra ederken ruhumuz bize eşlik etmeli. Her şeyin çok renkli olmasını istiyorum. İnsanlar evlerinde bulunan çöp kutularını, saksılarını bile değerlendirebilmeli bence. Alınan kahverengi saksıyı işi bitince çöpe atmak yerine ona hareketlilik katmalı insanlar. Ben istiyorum ki herkes resim yapsın. Herkes sanata yönlensin. Aslında günlük yaşantımızda bile bir şekilde sanat içindeyiz. Mesela kıyafetlerimizin renginin uyumlu olmasını istiyoruz. Ruj sürüyoruz, oje sürüyoruz.. Bunun gibi bir çok şeyde sanatı üstümüzde taşıyoruz. Bunu bir de mekanımızın içine işlesek, bulunduğumuz mekana renk katsak. Atölyemde de bazı kurallar bulunmakta. Buraya başlanılan ilk günden itibaren olumsuz sözler kullanmıyoruz. Başaramadım, olmadı, kötü oldu gibi olumsuz ifadeler kullanmıyoruz. Hep olumlu düşünmek bizim amacımız. Olacak, daha güzel oldu, başaracağım gibi kendimizi motive eden şeyler kullanıyoruz. Bana soruyorlar ki resim yetenek mi yoksa çalışarak olabilecek bir şey mi? Ben tecrübeme dayanarak söylüyorum ki, resim tamamen isteyerek yapılabilecek bir şey.” dedi.
Funda Figen