Ayyıldız Kardeşliği Derneği Başkanı Mustafa Gür yaptığı açıklamada; “Milli Marşımız yani İstiklal Marşımız ülkemizin harcıdır. Bizim tüm renklerimiz ile kimyamız, cesaretimiz ve mücadelemizin fihristesidir. Başarımızın ve millet olmamızın sembolüdür. O dönemde yeni kurulan bu devlete böyle bir marş gerekliydi ve özlemle bekleniyordu. Yeni Türkiye Cumhuriyeti Meclisi milletvekilleri biliyorlardı ki, kurtuluş ve kuruluş mücadelesine maddi ve manevi tam destek veren Mehmet Akif yazabilirdi bu marş ve şiiri. Ve o dönemde bu şiir, ruh enginliği ve derinliği olan büyük şairimiz tarafından büyük sancılar çekerek yazılmış ve yerine ulaşmıştı. Milli Marşımızın ruhunu anlamadığımız için ne büyükler olarak bizler, ne de bu ruhu anlatamadığımız için gençlerimiz bunun önem ve değerini hissedip, bilemiyoruz. O devri ve kurtuluş mücadele ruhunu ve ehemmiyetini anlayıp, günümüz gençliğine anlatmamız gerek. Yani temsilimizi iyi yapmalıyız. Bu konuda ehil ve bilgili, bu mücadelenin ruhunu anlamış yazar ve akademisyenlerimiz ile milli mücadele birliktelik ve ruhu, gençlerimize anlatılmalı ve temsil ile gösterilmelidir. Ana sebep o ruhun temsilini bizler iyi yapamıyor ve gençlerimize aktaramıyoruz maalesef” dedi.
Ayyıldız Kardeşliği Derneği Başkanı Mustafa Gür, 12 Mart İstiklal Marşının Kabulünün yıldönümü ile ilgili yazdığı yazısında ise şu ifadeleri kullandı;
İSTİKLAL MARŞININ KABULÜ
“Bugün 12 Mart İstiklal Marşı’nın kabulünün dönümü. Bu kabul süreci ders verici, enteresan ve ibretliktir. Birlikte, geçmişe o döneme gidelim.
“Türkiye Büyük Millet Meclisi, milli marşın yazılması için yarışma açmıştı. Milletvekillerinin de eserlerinin olduğu bu yarışmaya 724 şiir katılmıştı. Mehmet Akif para ödülü konulduğu ve bunu doğru bulmadığı için yarışmaya katılmamıştı. Ayrıca yarışmaya katılan şiirlerde incelenmiş fakat beğenilmemişti. Mehmet Akif’in bu yarışmaya şiir yazması, katılması gerekiyordu. Çoğunluk İstiklal Marşı yazılacaksa Akif yazmalıdır diyordu. Bu görev yakın dostu hem de meclisten sıra arkadaşı Hasan Basri Çantay’a düşüyordu. Mehmet Akif’i ikna etmeli, yarışmaya iştirak etmesini sağlamalıydı. Kendisine durumu güzelce anlattı ve “Güneş varken yıldızı kim arar dostum katılmalısın” dedi. Akif: “Peki ikramiye var ben onu alamam.” Çantay: “Olur onu da bir hayır kurumuna veririz. Ben Milli Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi ile görüştüm. Sizin adınıza söz bile verdim.” Mehmet Akif tekrar tekrar; “Söz mü verdiniz!” diye sorarak eline kağıt kalemi aldı ve kendi iç dünyasına dönmüştü bile.
Mehmet Akif, bu süreçte kah gece yatağından kalkıyor yazıyor, uyanıyor ok gibi fırlayıp unutmayayım diye en yakın zemine karalıyordu(duvarlar dahil).Mecliste, sokakta, evinde sancılı geçirdiği bu süreçten sonra şiirini tamamlamış ve teslim etmişti. Hamdullah Suphi Tanrıöver meclise gelerek kürsüye çıktı ve İstiklal Marşı’nı büyük bir heyecanla milletvekillerine okudu. Bütün milletvekilleri milli mücadelenin ruhunu olağanüstü bir ifade ile anlatan şiiri ürpertiyle, heyecanla dinlemişti. Üst üste dört kez mecliste okunan şiir büyük alkışlar arasında ‘Milli Marş’ olarak kabul edildi.(12 Mart 1921). Mehmet Akif yarışmadaki birincilik ödülünü (500 lira) ihtiyacı olmasına rağmen almadı. Ödülü savaş sebebiyle mağdur olan fakir kadın ve çocuklara bir meslek edindirmek için kurulmuş olan ‘Darül- Mesai’ isimli vakfa bağışladı. O sıralarda Ankara’nın soğuklarında bile ceketle gezer, yakın dostu Baytar Şefik Bey’in yağmurluğunu ödünç alırdı. O kadar ihtiyacı vardı. Ayrıca Ankara’da o günlerde 400 lira ile bir çiftlik rahatlıkla alınabilmekteydi.
Neydi Mehmet Akif’i böyle ince, hassas yapan. Şartlar mı, inancı mı, imanı mı, vatan sevgisi mi. Başımızı iki elimizin arasına alıp düşünelim. Niye bugün böyleyiz, niye o gün öyle idik. “Akıllı insan, daima milli menfaati ön planda tuttuğu için bütün enerjisini, konuşmasını, danışmasını, sözünü, sazını, nazını, avazını hep bu uğurda seferber eden insandır.”
Sedef Cansu Karakuş