KEPEZ’DE ANIT TOTEM ÇALIŞMALARI

Çanakkale Savaşı Mesudiye Zırhlısı
1 Ekim 1914 tahine kadar geçen süre içerisinde Çanakkale Boğazı’ndaki mayın hatlarının sayısı birden beşe çıkarılır Mayın hatlarının İngiliz Donanması tarafından bertaraf edilmesini engellemek maksadıyla Başkomutanlık Vekaleti ve Alman Askeri Heyeti sahil bataryaları dışında yeni birtakım tedbirlerin alınmasını gerekli görür. En iyi çözüm bir savaş gemisinin bölgeye demirlemesidir. Görev yaşlı ve gözden çıkarılmış bir gemiye verilmelidir. Gerek Başkomutanlık vekaleti gerekse Alman Heyeti bu görev için Mesudiye Zırhlısının biçilmiş kaftan olduğu kanısındadır. Donanma Komutanlığına getirilen Amiral Souchon Türk savaş filosunun yeniden düzenlenmesi ve bazı gemilerin hizmet dışı bırakılması düşüncesindedir. Bu gemilerin başında da Mesudiye Zırhlısı gelmektedir. Başkomutanlık Vekâletine yazdığı 1 Eylül 1914 tarihli resmi yazıda bu düşüncesini şöyle ifade eder. “Mesudiye Zırhlısının büyük topları ve makinesinin köhneliğinden dolayı filoda kullanımı mümkün değildir. Barbaros filoya iltihak edince Mesudiye’yi Bahri-şefik Boğazı Kumandanlığı maiyetine göndereceğim. Orada bu sefine boğazın müdafaasını kuvvetli bir şekilde takviye edecektir. Mesudiye bir tarafındaki toplarıyla boğaz girişini yalayıcı ateşle dövecek vaziyette demirleyecektir. Diğer tarafındaki topları karaya çıkarılarak boğazın müdafaasında kullanılabilir olacaktır. ”Bu eylem Mesudiye Zırhlısının mayın hatlarını korumak amacıyla sabit bir batarya haline getirilmesi anlamına gelmekteydi. Bilinen uygulanan denizcilik teamülleriyle taban tabana zıt olan bu düşünce gemi mürettebatı ve kurmay subaylar tarafından hayretle karşılandı. Bir savaş gemisi hiçbir zaman sabit bir istihkam değildir. O bütün gücünü seyyar bir kale olmasından alır. Mesudiye Zırhlısı merkez tabyalarının ilerisinde demirlenmekle hiçbir faaliyete meydan bulamadan mahva mahkûm edilmişti. Yalnız denizaltı gemisi değil top muharebesinde de düşman gemilerinin karşısında büyük ve sabit bir hedef teşkil ederek birkaç isabet neticesinde hiçbir hizmet görmeden batıp gidecekti. İki filonun çatışması esnasında gemiler iki dakika olsa bile aynı noktada kalmaktan sakınarak, sürat ya da rota değiştirerek diğer gemilerin menzilinden çıkmaya çalışırlar, Mesudiye’yi sabit bir istihkâm halinde kullanmak isteyenler bu durumu göz ardı etmişlerdi. ESİN GEZER