GELECEĞİNİ PLANLAYAN ÇANAKKALE
Çanakkale'nin dinamikleri şehrin olumlu ve olumsuz taraflarını değerlendiriyor.
Çanakkale Zihinsel Engelliler Derneği Başkanı
Güngör Sağır
1- Derneğinizi kısaca tanıtır mısınız? Amacınız ve şehre katmak istedikleriniz nelerdir?
Derneğimiz 2008 yılında kuruldu. Amacımız engelli çocuklar üzerinde çabalarımız oluyor. Derneğimiz kurulmadan önce Çanakkale'de Engeller Birlikte Aşalım adında bir grubumuz vardı. Bu grup bizlere çok fazla yarar sağladı. Sonra orası kapanınca böyle kuruluşların çocuklarımıza faydalı olduğunu hissettik. El becerileri, seramik çalışmaları, okuma yazma çalışmaları gibi çalışmalarda bulunduk. Sonrasında bu grubu dernekleştirme sürecine girdik. Derneğimiz kurduk ve bir yıl sonra baktık ki tiyatro çalışmalarımızı ve sosyal etkinliklerimizi yapıyoruz, kulübümüzü kurduk. Günden güne çoğalıyoruz. Yüze yakın dernek üyemiz ve yetmişe yakında kulübümüzün üyesi var. 90 civarında da özel çocuğumuz var. Bunların içerisinde hem bedensel hem de zihinsel engelli olanlar var. Bizim amacımız çocuklarımızı eve kapatmamak ve sosyalleşmelerini sağlamak ve ayakta durabilmelerini sağlamak. Bizim bütün amacımız bu. Engelli okullarımız yoktu.Mücadelemiz ve çalışmalarımızla önce Niyazi Önen başlattı ama bitiremedi. Sonrasında belediyeye baskı yaptık ve sağ olsunlar onlarda elinden geleni yaptılar ve okulu bitirdiler.
''Şimdiki amacım ve çabam Down Kafe açmak''
Bunun üzerine yoğunlaştık. Gezilerimiz oluyor ve değişik şehirlere gidiyoruz. Ankara'da, Eskişehir'de, İstanbul'da ve diğer bazı illerde engelli kafeleri var. Bunlar normal bir kafe görünümünde ama servisleri down sendromlu çocuklar yapıyor. Konuşamayanlar bile tabağın içerisinde görevli fiyatı yazıyor ve çocuğumuz gelip önünüze gösteriyor. Sizde o parayı ödüyorsunuz. O çocukta ben bunu başardım ve paramı kazandım diye düşünüyor. Hem sosyalleşiyorlar hem de paralarını kazanıp mutlu oluyorlar.
''İkinci etapta da Gündüz Bakım Evi ve Kalıcı Bakım Evi yaptırma olacak''
Biz öldükten sonra bu çocuklara devletimizin sahip çıkması gerekir. Yaşlı dayanışmalarımız var ama bu çocuklarımız oralarda yapamazlar. Ayrı bir bakım alanı olması gerekiyor. Kalıcı bakım evi ve gündüz bakım evi mutlaka olması gerekiyor. Benim çocuğum mental otizm davranışlı, %90 zihinsel engelli ve basketbol oynuyor. Hiç kimseyle konuşmazdı. İçine kapanıktı. Her şeyini ben yapıyorum ama görseniz bu çocuk her şeyi yapabilir dersiniz. Sosyalleşti. Benim bütün amacım biz öldükten sonra ayakta bir şekilde durabilsinler.
''Engelli velilerimize de buradan sesleniyorum''
Çocuklarınızı eve kapatmayın. Otizmli çocuklar bir şekilde öğrenebiliyorlar. Sosyalleşmeleri gerekiyor. Benim bütün çabam bu konudadır.
2- Çanakkale'nin dinamikleri (valilik, belediye, üniversite, dernekler, STK) ortak çalışmalar yürütebiliyor mu? Ne gibi çalışmalar yapılabilir?
Haberimiz olduğu konulara katılıyoruz. Bizim çocuklar için önemli olan sosyalleşmek. Sosyalleşmeleri çok önemli. Sosyal ortamlara girdikçe kendilerinin psikolojisi bile daha farklı oluyor. Özellikle down sendromlu çocuklarımızda bu değişimi daha çok görebiliyoruz. Down sendromlu çocuklar zeki oluyor. Telefonu istediği gibi kullanabiliyor. Numaraları biliyor, mesaj çekebiliyorlar.Halkımızın da bizim çocuklarımıza karşı saldırganmış gibi bakış yapıyorlar. Kimisi de çok güzel bakıyor, anlayabiliyorlar.
3- Çanakkale'ye ve ilçelerine ekonomik yönde nasıl yatırımlar yapılmalıdır?
Biz Tekirdağ'a gitmiştik ve orada iş uygulama okulu olduğunu gördük. Mesela öğretmen engelli çocuklara diyor ki; '' Şu gazeteyi aynı sırada diğer gazetelerle birlikte dizeceksin''. İşte sadece bunlar için çocuklara eğitim veriliyor. Bunlarda dikkatini toplamasını sağlamak için yapılıyor. Dikkatini toplamasını sağlıyorlar. Bu gibi yatırımlar Çanakkale'mize de yapılmasında fayda sağlayacağını düşünüyorum.
4- Çanakkale'de yeşil alan artışı görüyor musunuz? Engellilere ve çocuklara yönelik parklar yeterli mi?
Çanakkale gelişmekte olan bir şehir. Onun için daha duyarlı olunursa iyi olacaktır. Belediyemizin de alanları var ama biraz daha arttırılırsa güzel olur. Hatta engellilere yönelik ayrı bir kompleks yapılabilir. Böyle bir yer yapılırsa engelli çocuklar için daha faydalı olacaktır. Gündüz bakım evi tarzında, bahçeli, spor alanları olan bir kompleks yapılabilir. Biz çocuğumuzu buraya bıraktığımız zaman dört duvar arasında kalmasın. Gerektiği yerde spor yapsın gerektiği yerde otursun hava alsınlar. Benim hayalimdeki olan konular bunlar. Doğancan Ustabaş