Bir dönemin popüler mesleklerinden olan terzilik, hazır giyimin gelişmesi teknoloji ile birlikte geriledi. Özellikle ilçelerde ve az nüfuslu yerleşim yerlerinde terzilik yapanların sayısı oldukça azaldı. Samsun’un Kavak ilçesinde de 65 yıldır terzilik yaparak geçimini sağlayan 80 yaşındaki Sami Bekdemir, mesleğin son temsilcisi olduğunu ifade etti.
Annesinin tavsiyesi ile terziliğe başladığını belirten Sami Bekdemir, “Aradan geçen onca yıla rağmen işimi hala severek yapıyorum. Bu mesleğin son temsilcilerindenim. Çok istememe rağmen torunlarım bile çırak olarak iş yerime gelmiyor. Çok üzülüyorum kimse artık bu işe girmiyor. Mesleğimiz bizim de dünyadan göçmemizle birlikte tarih olacak” diye konuştu.
Geçmiş yıllarda insanların elbise diktirmek için terzileri tercih ettiğini, hatta müşterilerin işlerini öne çekmeleri için hatırlı esnaf veya komşuları aracı kıldığını anlatarak, özellikle de bayramlarda işlerinin zirve yaptığını anlatan terzi Bekdemir, bugün ise işlerin az olduğunu ifade ederek, “Ben bu mesleğe 1958 yılında başladım. Yaklaşık 65-66 yıldır terzilikle uğraşıyorum. O zamanlarda hazır giyim yoktu. Kömür ile çalışan ütülerle iş yapardık. Kavak’ta 25 dolayında terzi vardı. Artık kimse kalmadı. Gelişen teknoloji ve hazır giyim ile her şey değişti” şeklinde konuştu.
Terzilik mesleğinin de yok olmaya yüz tuttuğunu dile getiren Bekdemir, ayrıca şunları söyledi:
“Şimdi dükkanımda kadın-erkek daha çok sökme, dikme ve tamirat gibi işler yapıyorum. Çünkü bize takım elbise yap diyen yok. İnsanlar artık mağazalara gidip beğenip alıyor. Bugün bölgede eskilerin İngiliz külotu olarak bildiği pantolonu diken tek ben kaldım. Benim yaşımda ya da bana yakın olan bazı vatandaşlar bu pantolonu diktirmeye bana geliyorlar. Çünkü Samsun bölgesinde bunu diken yok. Türkiye’de var mı bilmiyorum.”