Çocuklarını mutluluk kaynağı olarak görenlerin oranı ise 2013'te %12,9 iken geçen yıl %15'e yükseldi. Ancak, eşlerini mutluluk kaynağı olarak görenlerin oranında bir azalma eğilimi gözlendi. 2013'te %5,2 olan bu oran, geçen yıl %3,8'e geriledi. Anne ve babalarını mutluluk kaynağı olarak görenlerin oranı ise 2013'te ve geçen yıl da %2,9 olarak sabit kaldı.
Kendilerini mutluluk kaynağı olarak gören bireylerin oranında ise önemli bir artış yaşandı. 2013 yılında %2,5 olan bu oran, geçen yıl %5,4'e yükseldi.
Son 10 yılda sağlık, başarı, para ve işin mutluluk kaynağı olarak değerlendirilmesi, bu değerlerin önem kazandığını gösteriyor. Özellikle, sağlığın mutluluk için temel bir faktör olduğuna inananların oranı %68'den %69,5'e yükseldi. Aynı şekilde, paranın mutluluk kaynağı olduğuna inananların oranı da %4,1'den %5,3'e çıktı.
Mutluluğu sevgide arayanların oranında ise düşüş yaşandı. 2013'te %15,2 olan bu oran, geçen yıl %13,2'ye geriledi.
Yaşam Memnuniyeti Araştırması, bireylerin mutluluk algısını ve bu algıdaki değişimleri anlamak adına önemli bir kaynak olarak değerlendiriliyor. Bu veriler, toplumun mutluluk kavramına bakış açısındaki değişimleri yansıtarak, sosyal ve kültürel dinamikler hakkında önemli ipuçları sunmaktadır.