Ev sahibi F.N., uzun süredir kiracısı olan U.T.'den kendi kullanımı için evi boşaltmasını talep etti. Ancak kiracı, 1800 TL'lik aylık kira bedeli ve evde kalma isteği nedeniyle bu talebe karşı çıktı. Ev sahibi, tahliye işlemlerini başlatsa da mahkemeye başvurdu. 1 Mart'ta başlayan dava, 55 gün sonra 25 Nisan'da sonuçlandı. Mahkeme, kiracının ödediği kira bedelinin yasal sınırın altında olması ve ev sahibinin ihtiyaçlarına dikkat çekerek tahliye kararı verdi.
Ev sahibinin avukatı Senem Yılmazel, normalde tahliye davalarının yaklaşık 2 yıl sürebileceğini ancak bu durumun bir ihtiyaç nedeniyle olduğunu vurguladı. Mahkemeye sundukları güçlü delillerle ilk celsede tahliye kararı aldıklarını belirtti. Ayrıca, kararın kesin olduğunu ve üst mahkemeye başvuru yolunun kapalı olduğunu dile getirdi.
Avukat Yılmazel, kararın emsal nitelikte olduğunu vurgulayarak, her yıl değişen istinaf sınırına dikkat çekti. 2024 için belirlenen sınırın 28 bin 250 TL olduğunu hatırlattı ve kiracının ödediği kira bedelinin bu sınırdan düşük olması nedeniyle kararın kesinleştiğini ifade etti. Bu durumun, düşük kira bedeli ve gerçek ihtiyaçlar söz konusu olduğunda tahliye davalarına örnek teşkil edeceğini söyledi.
Böylece Ankara'daki bu mahkeme kararı, kiracı ve ev sahibi arasındaki ilişkilerde belirleyici bir rol oynayabilir ve benzer davalarda emsal teşkil edebilir. Mahkemenin, adaletin ve yasal sınırların gözetilmesiyle verdiği bu karar, hukukun üstünlüğünü ve adil bir sürecin önemini bir kez daha vurgulamaktadır.