Açıklamada; “5 Mayıs Dünya Ebeler günü kapsamında tüm ebe ve ebe adaylarının, ebelik yasasının çıktığı, özlük hakları ve her açıdan kazanımların sağlandığı bir ortam temennisiyle Dünya Ebeler gününü kutlar, meslek ve özel yaşamlarında başarılar dileriz.”denildi.
Yapılan açıklamada şu ifadeler yer aldı; “TC Sağlık Bakanlığı tanımına göre EBE: Sağlık Bakanlığınca tescil edilmiş bir okuldan mezun olan, ana- çocuk sağlığı hizmetlerini yürüten, doğum yaptıran, doğum sonrasında ve doğum sırasında hizmet veren kişidir .Tarihsel olarak EBELİK, tüm toplumlarda insanlığın var oluşu ile başlamış en eski mesleklerden bir olmuştur. M.Ö. 5000 de doğum yapan kadınlara yardım eden ebe resimleri görülür. Ülkemizde de her devirde doğum yapan kadına destek veren, doğumu yaptıran, doğum öncesi ve sonrası takip eden bilge kadınlar vardır. Hatta bu sorumluluk anadan kızına geçmiştir. Diğer mesleklerde olduğu gibi EBELİKTE de usta – çırak usulü ile başlayan mesleğin gelişimi cumhuriyet döneminde lise düzeyinde düzenli eğitim formasyonu ile devam eder. Bu okullardan çok genç (16-17 yaş) yaşta mezun olan kızlar yetişkin sıfatı kazanmadan ülkenin en ücra köşelerinde sayısız yeni doğanın ve annenin yanında olmuş binlerce acil durum için önlem almış hatta gerektiğinde müdahale ederek bir çok canın kurtulmasına sebep olmuşlardır. Bunun yanında EBELER eğitici rollerini kullanarak halk sağlığı çalışmaları yapmışlardır. Ülkemizde kurumlara göre %49 u hastanelerde, %25 i aile hekimliğinde, %26 sı diğer kurumlarda olmak üzere 53.427 ebe görev yapmaktadır. OECD ülkeleri arasında 100.000 kişiye düşen hemşire-ebe sayısı 1071 iken ülkemizde 261'dir. Ülke sağlık düzeyi göstergelerinden bebek çocuk anne ölüm oranının düşürülmesinde en etkin rolü oynayan EBELERİN sağlık hizmetlerindeki kritik önemi göz ardı edilemez. Günümüzde Aile Hekimliği sisteminde ‘’Aile Sağlığı Elemanı’’ yerine istihdam edilen ebeler, mesleklerinin dışında görevleri yerine getirmek zorunda kalarak bir yandan kimlikleri ile ilgili sorunlar yaşarken bir yandan da sahip oldukları mesleki yetilerinin heba olduğunu görmektedirler. Aile Sağlığı Elemanının tanımı, hekim ile birlikte kişilerin sağlık kayıtları ve istatistiklerinin tutulması ile yükümlüdür şeklinde yapılır. Hastaneler dahil her sağlık hizmeti veren kurumda bu ve buna benzer asistanlık işlerin için bir çalışan yoksa tüm bu işleri ya hemşire yapar yada ebe. Birçok sebepten bu yük çoğu zaman dillendirilmez. Dile getirildiğinde ise mobing olarak çalışana geri döner. Bunun sebebi büyük olasılıkla yönetim kademesinde güçlü ve yetkili bir savunucunun olmamasıdır. Birinci basamak sağlık hizmetlerinde istihdam edilen ebelerin aldığı eğitim ile paralel olmayan farklı vasıfta işler yüklenmeleri kapasite israfını yaratır. Meslek tanımları farklı olan çalışanların aynı tanım içine alınması da sağlık ekibi anlayışını bozar.İş ve rollerin karıştığı, kurumsal verimlilik ve performansın azaldığı süreçte ise iş yükü ile artar.Her dönemde ve yerde olduğu gibi ağır iş yüküne ve farklı sorumluluklara rağmen ödemeler aynı kalır. Bugün Ebelik eğitimi; 36 Ebelik Lisans Programı, 14 Ebelik Yüksek Lisans Programı, 7 Ebelik Doktora Programı ile üniversite düzeyinde gelişmeye devam etmekte. Farklı zamanlarda alınan yasal değişiklikler ile geleneksel rolleri doğumda hekime yardım etmek, doğum öncesi ve doğum sonrası anne ve bebek takibi olan ebelerin sorumlulukları artık Uygulayıcı, Eğitici, Araştırmacı, Yönetici olarak değişmelidir. Uluslararası Ebelik Konfederasyonu tavsiyeleri ve mevcut sağlık sistemi doğrultusunda, ebenin toplum sağlığı hizmetleri kapsamında izlediği gebenin hastane şartlarında doğumuna katılabilmesi, doğum sonu bakımına devam etmesine olanak sağlanması, aile ebeliği ile de aile hekimliklerin de oluşturulan gebe ve çocuk takiplerinin devam etmemesi için hiçbir neden yoktur. Bunun yanında Ebeler sorunların çözümü için gerekli olan anahtarın kendilerinde olduğunun farkında olmalı ve her zaman güçlü bir bilimsel alt yapıya sahip olarak mesleki bağlılığı yüksek ebelerin varlığı çoğalarak birbirine güç vermelidir. Ülkenin dört bir yanında özveri ve fedakarlıkla çalışan tüm ebelerin, tüm ebelik bölümü akademisyenleri n ve öğrencilerin ve tüm ekip arkadaşlarının birbirinden öğrenerek, paylaşarak çoğalması ve güçlenmesi çok önemlidir. Aynı zamanda kendisini temsil eden mesleki yapı, dernek, oda vb. oluşumlarda her zaman varlık göstermeli ve gelişim için katkı koymalıdır.” HABER MERKEZİ