Çanakkale, tarihi ve doğal güzelliklerinin yanı sıra kendine özgü şivesiyle de dikkat çekiyor. Bölge halkının günlük yaşamında sıkça kullandığı bazı kelimeler, dışarıdan gelenler için ilk duyduğunda şaşırtıcı olabiliyor.
“Dada” kelimesi çocuklar için kullanılırken, “Aretlik” yakın arkadaş anlamına geliyor. Yine günlük konuşmalarda sık duyulan “Napan” sorusu, “Ne yapıyorsun?” demenin samimi bir yolu olarak öne çıkıyor.
Çanakkale şivesinde mizah ve sıcaklık da ön planda. “Bea” kelimesi, cümlenin duygusunu güçlendirmek için sık kullanılıyor; örneğin “Napıyon bea!” veya “Yeter bea!” gibi ifadelerde karşımıza çıkıyor. Bunun yanında “Kovalak” her şeyi bildiğini sanan kişiler için kullanılırken, “Çepel” kelimesi pis kokan insanları tanımlıyor.
Evlerde ve pazar yerlerinde hâlâ aktif kullanılan diğer kelimeler arasında “Cacala” (kilim), “Dıngıldanmak” (sallanmak, titremek) ve “Hışdınlama” (hiç ses çıkarmamak) yer alıyor. Bu ifadeler, Çanakkale’nin renkli kültürünü ve samimi iletişimini yansıtıyor.