“Çanakkale’de spor salonu eksikleri hat safhada”
“Çanakkale 18 Mart Spor Kulübu 2016 yılında, 17 kişinin Dernekler İl Müdürlüğüne müracaatıyla kurulmuş bir dernektir. Kuruluş amacı çocuklara spor yaptırmak, spora devam eden çocukları kulüpsüz bırakmamaktır. Branş olarak; taekwondo, wushu, kick-box ile uğraşmaktadır. Kurulduğumuz günden bugüne kadar 2 hocamız var. Onlarla birlikte 8 ayda birçok kulübün yapamadıklarını yaptık. 8 ayda müsabık sporcular yetiştirdik. Bir sporcunun taekwondo gibi bir sporda müsabık hale gelmesi yaklaşık 3 yıl sürer. Biz bunu 8 aylık süre içerisinde başardık. Türkiye şampiyonalarına sporcu gönderdik. En son Çerkezköy’de yapılan Uluslararası şampiyona da dereceler aldık. Türkiye okullar arası taekwondo şampiyonasın da 1 birinci ve 1 ikinci çıkarttık. Milli sporcumuz var. Bunlara rağmen Çanakkale’de spor salonu eksikleri hat safhada. Sadece Gençlik Spor İl Müdürlüğüne ait stadyumun altındaki küçük salonları kullanabiliyoruz. O küçük yerlerden büyük başarılar çıktı. İki kulübüz, bir de kepez de var. Çanakkale’de taekwondo branşıyla uğraşan toplamda 3 kulüp var. 1 tane Dünya üçüncüsü, 2 tane Avrupa şampiyonu çıktı buralardan. Çanakkale’nin sporcu bakımından potansiyeli çok yüksek, gençlerimiz yetenekli ama bu gençleri okullardan bulup çıkartmak kulüplerin işi. Fakat salonların içerisinde 20’den fazla kişiyi çalıştırma şansımız yok. Uzun zamandır kayıt dahi yapamıyoruz. Müracaat var ama kayıt alamıyoruz çünkü faydalı olamayacağımız bir çocuğu salona alıp da çalıştıramadıktan sonra hiçbir kıymeti yok diye düşünüyoruz. Olaya maddi açıdan değil sadece kişilikli, sağlıklı, başarılı sporcular yetiştirmek olarak bakıyoruz. Bütün çabamız bu yönde.”
“En büyük sıkıntımız sponsorluk bulmak”
“Geçtiğimiz günlerde Çerkezköy’deydik. 1 tane birincilik, 1 tane ikincilik, 2 tane de üçüncülük aldık. 55 kulüp, 16 vilayet, 7 ülke vardı yarışma da ve buna rağmen 4 tane madalya ile döndük. Bir yıllık bir kulüp için çok büyük bir başarı. Eksiklerimiz yok mu? Tabi ki var. Çünkü maddi desteğimiz yok. 1 lira gelirimiz yok. Sadece ailelerin ve kulübün birkaç üyesinin fedakarlıklarıyla ayakta duruyoruz. Türkiye’de bireysel sporlarla uğraşan her kişi bu tür sıkıntılarla uğraşmakta. Bazı belediyeler sporcularına destek çıkıyor, turnuvalar, yarışmalar için onlara bütçe ayarlıyor. Otobüsünü tutuyor, yol masraflarını karşılıyor. Biz malzemelerimizi bile kendimiz almak zorunda kalıyoruz. En büyük sıkıntımız sponsorluk bulmak. Sponsor olacak işadamları ya da büyük yatırımcılar, eğitime ve spora harcayacakları bütün parayı istedikleri gibi vergiden düşebiliyorlar. Devlete vereceği vergiyi, spor kulüplerine ya da eğitim kurumlarına vererek vergiden düşme şansları var. Fakat Çanakkaleli iş adamları bunu istemiyor ya da haberleri yok. Sporculara destek olma bilinci en çok İstanbul, Konya, İzmir gibi illerde var. Bu şehirler bunun bilincinde fakat Çanakkale’de bu bilinç sağlanamamış. Spora verilen parayı, çöpe atılmış gibi düşünüyorlar. Halbuki çöpe atılmıyor, bizde 35 sporcu var, bu destekle 35 sporcunun önünü açmış, onlara yardımcı olmuş oluyorsun. Onun dışında bu parayı vergiden düşüyorsun. Maalesef anlatamıyoruz. Bunu anlamak istemiyorlar ya da angarya olarak görüyorlar. Kendilerine sormak lazım. Gençlik spor il müdürlüğü her sene başarılı olan sporcularının reklamlarını yapıyor. Şehrin çeşitli yerlerine, başarılı olan sporcunun fotoğrafları asılıyor fakat hiç kimse dönüp bakmıyor sanırım. Boşuna asılıyor. Sağolsun, Bülent Büberci elinden geldiği kadar reklam yapmaya ve tanıtmaya çalışıyor. Demek ki bizim de eksiklerimiz var. Belediyenin eksikleri var. Kendimizi tanıtamıyor, sesimizi duyuramıyoruz. Avrupa şampiyonu, Dünya üçüncüsü çıkartmak kolay iş değil. Bunlara sahip çıkmak lazım. Umarım sizin sayenizde sesimiz duyulur ve insanlar sporcularına sahip çıkar.”HABER MERKEZİ