Mart ayında Bayburt'un yüksek kesimleri tekrar karla kaplandı. Başçımağıl köyü sakinlerinden Tunay Mutlu, Bayburt'a 42 kilometre uzaklıkta, eksi 15 derecede mangal yakarak odun ateşi üzerinde çay demledi ve arkadaşlarına ziyafet çekti.
Karların erimesine, havaların ısınmasına 2- 3 ayın olduğunu söyleyen Mutlu, soğuk havaya aldırış etmeden mangalda tavuk, balık pişirerek mangal keyfinden mahrum kalmadı. Köyde tuttuğu balıkları mangalda pişiren Mutlu ise pişirdiği balıkları arkadaşlarıyla birlikte bir güzel afiyetle yedikten sonra, demlediği kara demlik çayından yudumlayıp, hep birlikte sohbet ederek, keyifli bir gün geçirdi. Köyde yaşamanın kışın ayrı, yazın ayrı güzelliği olduğunu savunan Mutlu, "Kar, kış, kıyamet derken mangalımızı yaptık, yemeklerimizi pişirdik. Sıcacık evimizde pişirdiğimiz tavuklarımızı, balıklarımızı yiyeceğiz, bize afiyet olsun. Kış günleri köyümüzde böyle geçiyor" ifadelerini kullandı.
"Eski kışlar merkezde yaşanmıyor, burada yaşanıyor"
Köyünü çok sevdiğini, köy hayatını sevmeyenin köyde yaşayamayacağını kaydeden Mutlu'nun arkadaşı Fikri Telli ise, "Kışımız iyi, ben köyümü çok seviyorum. Zaten benim evim Bayburt'ta sevmesem gelip burada tek başıma yaşamam. Ben memnunum hayatımdan, aracımla sürekli Bayburt'a gidip geliyorum, benim sıkıntım yok. Bu soğukta, kısıtlı imkanlarda yaşamak benim için zor olmuyor bedenen çalıştığında, kafa dinç olduğunda ise hiç zor olmuyor. Eski kışlar merkezde yaşanmıyor, burada yaşanıyor. 2-3 sene önceki kışı yine yaşıyoruz. 2-3 sene öncesinde de yine aynı kar, kış vardı şu an durum aynı. Yaşam zor mu, zor ama ben köyümü sevdiğim için severek gelip gidiyorum. Arkadaşlarımla birlikte keyifli vakit geçiriyorum" şeklinde konuştu.