50 yıl önce Kozan'ın Ergenuşağı Mahallesi Irmakkıyı bölgesinde evlenen Duran (78) ve Eşe Işık (67), bu evliliklerinden 7 çocuk sahibi oldu. Ne yazık ki, çocuklarının hepsi 2 veya 3 aylıkken geçirdikleri rahatsızlıklar sonucu yaşamlarını yitirdi. Son doğan çocukları Duran ise hayatta kaldı, ancak 2 aylıkken geçirdiği rahatsızlık nedeniyle beyin hasarı ile engelli hale geldi. Anne Eşe Işık ise o günden bu yana dünyada kalan tek çocuğuna 7 metrekarelik evlerinde bebek gibi bakıyor.
"Allah kimseye ciğer acısı evlat acısı vermesin"
Anne olmanın tüm zorluklarını oğluna olan sevgisi ile aştığını aktaran Işık, “2 Aylıkken doktora gitmiştik. İlaçlar yan etki yaptı ve beyin hasarı oluştu. 40 yıldır hiç yürümedi. Oğlum benim ciğerim. 7 evladım oldu hepsi bebekken o zaman imkânsızlıklar nedeni ile burada dağ başında ulaşım yok yok yol yok hastalanıp vefat etti. Tek bu oğlumu yaşatabildim. Oğlumun gece gündüz başını beklerim. Oğlum bensiz hiç bir şey yapamaz. Allah kimseye ciğer acısı evlat acısı vermesin. Doktorlar bile '40 yıldır yatalak hastada yatak yarası olur nasıl bu oğlunda olmadı' diye şaşırdı. Ona gece gündüz böyle uyumadan başında bekler yatarım.
Oğlum 5 yaşındayken köyde kayalıklardan düştüm. Daha sonra ayağımda kırıldı bende böyle kaldım. Oğlumu kimselere bırakamadığım için tedavide olmadım. Böyle kaldım. Ben oğlumun acısını görmeyeyim böyle başında beklemeye razıyım. Tedavi olmak isterim. Hiç kimsemiz yok. Babası da zor yürüyor bakamaz. Zor ama evlat acısı başka olduğu için gece gündüz yanından ayrılmam. Ona gözüm gibi bakarım” dedi.